Mondjesmaat & Coronaproof

Normaal zouden we nu van alles willen delen in onze nieuwsbrief over warme kleding en gezelligheid; hoe een zachte sjaal van alpacawol voelt, of hoe dit het seizoen is om de bloembollen voor het voorjaar in de grond te stoppen. Dat gaan we dan ook volop doen…met een kleine aanpassing aan dit seizoen in 2020. Want naast de muts, sjaal en wanten hebben nu ook te maken met mondkapjes. Ook daar willen we iets over delen, zodat we zo snel mogelijk weer met z’n allen verder kunnen met een normale en gezellige herfst. En het kan geen kwaad om nu al de Sinterklaas en Kerstcadeaus vooruit te kiezen, dan vermijden we samen een piek.

Inti Knitwear

Ze zijn er! De kledingstukken van Inti Knitwear zijn binnen. Een van onze favoriete merken die als warme broodjes over de toonbank vliegen…maar dan als warme alpacawol en scheerwol. Vooral de items van baby-alpacawol voelen nog zachter aan omdat hun wol langer en dunner is. Maar wees gerust; de kleintjes hoeven in Peru op 4000m geen kou te lijden, het scheren verloopt helemaal verantwoord. Net zoals de werkomstandigheden voor de 800 breisters die in Ecuador aan de slag gaan met de modellen. Sinds 1993 zijn de oprichters van Inti, de Nederlandse Anna Cales en Leon van den Broek, de helft van het jaar in Ecuador om de creaties te begeleiden. De inkoop van de wol, het verven; alles gaat in eigen beheer en is transparant te volgen. Zo vind je in elk kledingstuk een label, met de naam van diegene die het stuk handgemaakt heeft. Wil je voelen hoe zacht een Inti is? Kom bij ons langs en probeer het zelf uit. Wil je een kijkje achter de schermen bij Inti? Dat kan vanaf thuis zonder naar Peru of Ecuador te vliegen; het licht uit hoe we vandaag de dag leven op manieren die in harmonie zijn met de natuur...of juist niet. Dat is natuurlijk helemaal op ons lijf geschreven.

Workshops

Afgelopen maanden hadden we weer een paar geslaagde workshops, voor de zekerheid natuurlijk op 1,5m afstand en met een kleinere club dan normaal. We zijn als winkel altijd blij om de tevreden klanten te zien en dankbaar voor hen die de workshops verzorgen (Dorine van Meer dan Stijl en Lisette van Kraamzorg Natuurlijk , en willen graag workshops blijven aanbieden om iedereen duurzaam te inspireren.

Toch zetten we ze voor nu op een laag pitje, met oog op ieders gezondheid.

In het nieuwe jaar kijken we dan ook of we alle workshops die we op stapel hadden weer kunnen aanbieden, zoals ‘Zero Waste’, een kledingruil of een middagje over fermenteren.

De workshop ‘Natuurlijke Kraamzorg gaat voorlopig nog wel door, omdat juist nu prille ouders op zoek zijn naar advies en informatie bij hun kraamkeuzes. Daarom bieden we op vrijdag 27 november weer een aangepaste workshop Natuurlijke Kraamzorg aan. Kijk hier voor actuele informatie

Foto door Brenda Mertens.

Perfect bestaat niet

Om ons vijfjarige bestaan te vieren delen we elke week een portret met een interview over duurzaamheid uit onze serie ‘Perfect bestaat niet’. In deze nieuwsbrief lichten we Nisha uit, maar als je met de zomer voor de boeg eindelijk tijd hebt om lekker te lezen en te grasduinen, dan kun je onze serie tot nu toe erbij halen via onze blog.

Imke Smeets (23 jaar), opgegroeid in de polder naast Nijmegen, nu studerend in Leiden

Vertel eens wat over jezelf:

Ik ben een jonge vrouw met teveel ambities en interesses, gefascineerd door alles wat los en vast zit. Maar omdat ik die energie wil kanaliseren richting het daadwerkelijk kunnen begrijpen en verbeteren van de wereld, en ik moest toch wat, ben ik de klimaatwetenschap in gegaan. Ik heb nu bijna mijn master afgerond, na zijpaden in antropologie (onder andere de antropologie van duurzaamheid), filosofie en wetenschapscommunicatie.

Wat betekent duurzaamheid voor jou?

Het begrip “duurzaam” betekent oorspronkelijk dat iets lang mee gaat. Dat moet, denk ik, nog steeds het belangrijkste kenmerk zijn: als spullen duurzaam zijn, kun je er lang mee doen, je hebt niet steeds iets nieuws nodig. Het is steeds dat nieuwe wat ons in de weg staat naar een goede balans met onze planeet. Daar zijn teveel grondstoffen voor nodig, teveel energie. Het is niet verkeerd of on-duurzaam om bepaalde dingen te verlangen, omdat je graag wat comfort in je leven wil. Moet je anders ontwikkelingslanden verbieden om, bijvoorbeeld, elektriciteitsnetwerken aan te leggen in sloppenwijken? Het gaat pas mis als we voor de makkelijke optie gaan en die nieuwe spullen vervaardigen van goedkoop wegwerpplastic, of die elektriciteit opwekken met goedkope fossiele brandstoffen. Instant gratification. Maar ik denk dat het van een zekere volwassenheid getuigt om te beseffen dat je die gratification, die beloning, ook uit kunt stellen, en dat je er dan uiteindelijk iets mooiers voor terug krijgt. Ja, spullen maken van hout in plaats van plastic is duurder, maar het hout gaat langer mee. Ja, elektriciteit opwekken met natuurlijke hulpbronnen vergt even een omschakeling, maar de voordelen zijn stukken groter. Niet je impulsen achterna rennen en geduld hebben, zodat je uiteindelijk een beter resultaat krijgt, dat lijkt me echte duurzaamheid. Het is net als een kind dat één snoepje krijgt als hij onmiddellijk dat snoepje grijpt, maar twéé als hij die verleiding een uur lang kan weerstaan.
Daarom is duurzaamheid voor mij ook sterk verbonden aan een gelukkig leven. Uiteindelijk word ik veel gelukkiger van spullen die lang mee gaan, omdat ik me er dan aan kan hechten. Ik word gelukkiger van zaken waar ik eerst aandacht aan heb moeten besteden, omdat ik daarna trots kan zijn dat ik er die moeite in heb gestoken (zoals het grootbrengen van een plantje). Ik word gelukkiger van zelfbeheersing, omdat ik dan het gevoel heb dat mijn leven van mij is.

Heb je duurzame dilemma's?

Als je jong bent, wil je graag zoveel mogelijk beleven. En dat zou eigenlijk ook moeten, het is er de levensfase voor. Maar soms is dat moeilijk te verenigen met duurzaamheid. Ik denk dat dat komt omdat duurzaamheid nu sterk draait om alles wat níet mag. Je hoort constant dat je niet mag vliegen, geen vlees mag eten, minder water gebruiken, minder plastic, niet teveel reizen. Ik snap dat dat voor veel mensen al snel klinkt als “je mag niet genieten”.
Ik probeer dan te kijken naar wat wél kan. “Niet vliegen” wordt dan “hee, vrienden, zullen we met z’n allen op een Nederlandse natuurcamping gaan kamperen deze zomer?” En “geen vlees” wordt “ik ga me verdiepen in heerlijke vegetarische gerechten en zo’n goede kok worden dat ik daar mijn hele leven nog profijt van heb.”
Dus ja, ook ik probeer een middenweg te vinden tussen duurzaam willen leven en jong willen zijn. Ik kan me soms wel schuldig voelen als ik met vrienden een dagje uit gaan en we gaan daar met de auto heen. Of wanneer we een plastic opblaasboot kopen om over de grachten mee te varen. Aan de andere kant: als het je blijvend plezier schenkt, en je doet het niet te vaak, kan het nog steeds duurzaam zijn. We rijden met vier vrienden in één auto, niet met vier auto’s (voor de coronacrisis tenminste). Die boot gebruik ik veel vaker dan één keer en heeft me al een hoop prachtige herinneringen opgeleverd. Het kan denk ik prima. Je moet alleen bedenken wat je écht wil. Wil je jezelf vinden in Thailand? Of wil je gewoon, echt oprecht contact met de mensen om wie je geeft? Dat laatste kun je ook thuis vinden, zonder al teveel poespas. De poespas leidt misschien zelfs wel af waarom het gaat: die ander, die tegenover je aan tafel zit, bij kaarslicht, en de gesprekken die je hebt.

Lees het hele interview met Imke op onze blog!